Meet our driver: Martijn Zonjee

Meet our driver: Martijn Zonjee

Martijn is the youngest driver of the four. He is a mechanical engineer within the team and is also taking on the challenges of being a driver. You can read about him and how he experienced the driver's trajectory in this blog.

When the selection of drivers was made, everyone, including Martijn, thought that he would not meet the conditions in terms of having the right size. After all, he did have a driver's license, but he thought he was too tall. Miraculously, it turned out that his upper body was the perfect size. He took matters into his own hands and signed up to become a driver. In the beginning, however, it was difficult finding the right way to work together. Due to all their other roles and duties within the team, combining all of this with being a driver was tough.

The other team members also found it difficult to understand why the drivers had to spend more time on the process of becoming a driver and as a result had to transfer some other tasks. “This certainly bothered me in the beginning. I felt like being a driver and all the preparation and responsibilities were somewhat underestimated by the rest of the team. It is crucial that we are fit, rested and able to practice driving enough. Fortunately, I now feel that the team recognizes this way more.”

The best thing about being a driver and the least fun about being a driver is the same thing for Martijn: actually driving the car. “The experience of driving Green Lightning is unprecedented. It is a feeling that you cannot explain. This is a bonding experience with the other drivers. Only we know what it is like to drive the car and certainly also the less fun sides of it. It is very hot in the car, very tight and uncomfortable. You sit in the same position for three to four hours and the route and driving itself can become boring. Staying focused is of enormous importance, it is a mental test every time.”

Something that helped Martijn enormously with this were the training sessions given by Thomas, top sports coach, and meditation. He thought this was strange to do in the beginning, but by persevering and continuing it paid off after a while. Martijn noticed how valuable it is to be able to keep your focus, while driving, but also while learning for his studies.

Facing challenges head on is something that Martijn finds really important. Before he started his college education, he obtained his VWO diploma in six years. This was a difficult period for him, in which he had to invest a lot of time and effort in his studies, but with success! He is also doing his Mechanical Engineering studies in three years, instead of the regular four years. He combines all this with this project. “I learned a lot from this project, and I think it has made me a more well-rounded person. I will take these experiences with me for the rest of my life.”

What is Martijn looking forward to the most? The race of course! But secretly also to come home. Before the team left for Australia, he had travelled for a few weeks and after the race he also plans on traveling some more. This means he will be away from home for about four months. "Hugging my dog, that's what I'm looking forward to the most!" After the race, a new challenge is waiting for him; Martijn's biggest passion besides the project is kite surfing. When he returns, he will take up his management position again and will go on with that. 

Martijn, we greatly admire your view on life. We see how you enjoy life and we respect how you face the challenges in life head on. Keep up the good work!

---

Ontmoet onze coureur: Martijn Zonjee

Martijn is de jongste coureur van de vier. Hij is binnen het team mechanical engineer en gaat daarnaast de uitdagingen van het coureur zijn ook met volle moed aan. Wie hij is en hoe hij het coureurs traject ervaren heeft lees je in deze blog.

Toen de selectie van coureurs gemaakt werd dacht iedereen, inclusief Martijn, dat hij qua afmetingen niet zou voldoen aan de voorwaarden. Hij had immers wel een rijbewijs, maar door zijn lengte dacht hij af te vallen. Wonder boven wonder bleek toch dat zijn bovenlichaam het perfecte formaat had. Hij nam het heft in eigen handen en melde zich aan om coureur te worden. In het begin was het echter nog wel zoeken naar de juiste constructie voor de coureurs. Door al hun andere rollen en taken binnen het team, was het coureur zijn moeilijk te combineren.

Ook de andere teamleden vonden het soms lastig te begrijpen waarom de coureurs meer tijd aan het voorbereidingstraject moesten besteden en hierdoor wat andere taken moesten overdragen. “Dit vond ik het begin zeker vervelend. Ik had het gevoel dat coureur zijn en alle voorbereiding en verantwoordelijkheden een beetje onderschat werden door de rest van het team. Het is essentieel dat we fit zijn, uitgerust zijn en genoeg hebben kunnen oefenen met het rijden. Gelukkig voel ik de erkenning van het team hierin nu veel meer.”

Het leukste aan het coureur zijn en het minst leuke aan coureur zijn, is voor Martijn hetzelfde: het daadwerkelijk rijden in de auto. “De ervaring van het rijden in Green Lightning is ongekend. Het is een gevoel dat je niet uit kan leggen. Hierdoor voel ik me samen met de andere coureurs ook een hecht team. Alleen wij weten hoe het is om in de auto te rijden en dan zeker ook de minder leuke kanten ervan. Het is enorm heet in de auto, erg krap en oncomfortabel. Je zit drie tot vier uur lang in dezelfde houding en ook de route en het rijden zelf kunnen saai worden. Gefocust blijven is dan van enorm belang, het is een mentale proef, elke keer weer.”

Iets wat Martijn hier enorm bij geholpen heeft zijn de trainingen van Thomas, topsportcoach, en het mediteren. Dit vond hij in het begin wel vreemd om te doen, maar door vol te houden en door te gaan wierp het na een tijdje toch zijn vruchten af. Martijn merkte hoe waardevol het is om je focus te kunnen behouden, tijdens het autorijden, maar bijvoorbeeld ook tijdens het leren voor zijn studie.

Uitdagingen aangaan is iets waar Martijn enorm veel waarde aan hecht. Voordat hij begon met zijn hbo-opleiding heeft hij in zes jaar zijn vwo-diploma gehaald. Dit was voor hem een zware periode, waarin hij veel tijd en moeite in zijn studie moest steken, maar met succes! Ook nu doet hij zijn studie Mechanical Engineering in drie jaar, in plaats van de reguliere vier jaar. Dit combineert hij dan óók nog eens met dit project. “Ik heb door dit project enorm veel geleerd en denk dat ik erdoor een rijker mens geworden ben. De ervaringen die ik hier opdoe neem ik de rest van mijn leven met me mee.”

Waar Martijn het meest naar uitkijkt? De race natuurlijk! Maar stiekem ook naar het thuiskomen. Voordat het team naar Australië vertrok heeft hij namelijk ook nog een paar weken gereisd en na de race reist hij ook nog door. Hierdoor is hij in totaal zo’n vier maanden van huis. “Mijn hond knuffelen, dat is toch wel waar ik het meest naar uitkijk!” Na de race staat er al een nieuwe uitdaging voor hem klaar. Martijns grootste passie naast het project is kitesurfen. Wanneer hij terugkomt pakt hij zijn bestuursfunctie daar weer op en gaat er weer vol tegenaan. 

Martijn, we bewonderen jouw kijk op het leven enorm. We zien hoe je geniet van het leven en hebben ontzag voor hoe jij de uitdagingen in het leven tegemoet gaat. Ga zo door!